De Riviera del Conero
Twintig kilometer waarin de Adriatische Zee ophoudt zand te zijn en rotswand wordt.
Tussen Ancona en Numana klimt de Monte Conero tot vijfhonderdtweeënzeventig meter en eindigt loodrecht in het water. Het is een geologische afwijking: tussen Triëst en de Gargano is er niets vergelijkbaars, en over twintig kilometer verandert de Adriatische kust volledig van gezicht. De stranden worden wit grind, de bodem loopt meteen af en het water is helder.
Het regionale park beschermt het massief sinds 1987. Boven lopen paden door de macchia en de steeneiken, beneden liggen de baaien: Portonovo met zijn brakwatermeer en de romaanse kerk, Mezzavalle waar je te voet naartoe afdaalt, en de Due Sorelle, twee rotsnaalden voor een strand dat je alleen per boot bereikt.
Hoe je hem bezoekt
In de zomer is de toegang tot Portonovo geregeld en moet de parkeerplaats gereserveerd worden, of je neemt de pendelbus: kijk voor vertrek welke regels gelden. Naar de Due Sorelle varen boten vanuit Numana en Sirolo; te voet kom je er niet.
De campings zijn weinig talrijk en liggen in of rond het park, bijna allemaal in het dennenbos en op de helling. Buiten de Conero, ten noorden en ten zuiden, begint de zandkust weer met de grote bedrijven: wie strandbad en voorzieningen wil, blijft daar en komt overdag naar de Conero.